Политички бриф

Како една обична чанта го одврати вниманието и му ја зема славата на отчетот на Орце Ѓорѓиевски, што претендираше да каже како во првите 100 дена почна да му го враќа сјајот на Скопје.

Не прецизираше на кои луѓе мисли и кому се обраќа. Дали се тоа луѓето што секој ден на утринските емисии навиваат за него или оние што конечно фатија платено столче.
Кои се радосните луѓе и на што треба да се радуваат?

„Градовите не треба да бидат дизајнирани за автомобилите, туку за луѓето.“ Париз е во срцето на урбаната трансформација – улици што повторно им припаѓаат на пешаците, велосипедски патеки што ја дефинираат мобилноста на иднината и зелени површини што го менуваат начинот на кој дишеме во метрополите. Кристоф Најдовски, заменик-градоначалник на Париз и човек со македонски корени, е еден од клучните умови зад оваа револуција.

The time is now.
Во овие три дена, револтот на граѓаните кои добро знаат дека државата директно и индиректно не‘ убива сите, со случајот Фросина ескалираше. Оваа трагедија ја прели чашата и полека станува симбол на новиот отпор и борба за правда.

Нема превод на оваа реплика од филмот ‘Варљиво лето ‘68‘ на Горан Паскаљевиќ, за да се зачува автентичноста на кажаното.

Модата одамна престана да биде само естетика – таа е алатка за дефокусирање, симбол на моќ и совршен медиум за тивка политичка порака.

Облечени се погрешно, спротивно на сите правила за формално облекување и во несклад со професијата.

Интелектуалниот и физиолошкиот вриеж на студентските никулци низ историјата, успеал да биде вулкан кој ќе ги стопи неправдите и ќе ја моделира иднината.

До што и да се допрат моќниците, може да го извалкаат. Прва жртва е јазикот. Каква е судбината на јазикот во општество на ‘истите‘.

Новогодишните кошнички не се историски туку се понижувачки.

Пораката што се праќа со облеката сугерира на начин на живот, однос кон стилот, кон публиката, кон гласачите, кон себе.

Тажна е оваа приказна со децата, со нашите и нивните, децата што немаат еднакви можности. Зошто се политичарите виновни? Затоа што тие се причината што децата немаат еднакви можности.